Chocolate Emotion

L.I.F.E. "Intro"
ปี 2205 หาดจอมเทียน พัทยา

กลางค่ำคืนในเดือนธันวาคม แสงจันทร์สาดทอลอดผ่านทิวต้นมะพร้าวลงมายังเก้าอี้ริมหาดอันโดดเดี่ยว เขาหยิบแคปซูลบรั่นดีออกมาจากตลับใส่เม็ดเหล้าหลากยี่ห้อหย่อนลงในแก้วใส่น้ำ ปฎิกิริยาเคมีก่อเกิดเป็นแอลกอฮอลล์รสนุ่มสีนิล เขาทอดสายตาหาทะเลอันไร้จุดหมาย ใครจะรู้ว่า ดุริยะ เพียรแก้ว ศิลปินผู้มีชื่อเสียงจะมาหลบมุมอยู่ในซอกหลืบแห่งความเงียบเหงาแห่งนี้

ชายอายุประมาณเกือบ 100 ปี ในร่างของคนอายุเพียง 25 ปี

แม้ร่างกายจะยังเป็นคนหนุ่ม แต่ดวงตาคู่นั้นฉายความครุ่นคิดและอดีตอันชุ่มโชกของเขาได้อย่างดี จากอดีตอันรุ่งโรจน์ผ่านยุคสมัยแห่งความเปลี่ยนแปลงชายผู้ซึ่งได้เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาดุริยศาสตร์ตั้งแต่ชั้น ม.6 ยังคงคัดค้านความเห็นของ"สหสังคมพิภพโลก"

ปี 2050 ชาวโลกประสบกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ที่สุดในโลกเมื่ออุกกาบาตลูกหนึ่งได้หลุดเข้ามาในชั้นบรรยากาศของโลก แต่ด้วยระบบเตือนภัยที่ผู้คนเริ่มตื่นตัวจากเหตุการณ๋คลื่นยักษ์เมื่อปี 2004 ทำให้สหประชาชาติและองค์กรการบินและอวกาศแห่งสหรัฐสามารถสกัดยิงก้อนอุกกาบาตไว้ได้ ทว่า ถึงแม้โลกจะยังไม่ถึงกาลแตกดับ แต่เศษเสี้ยวนับพันนับแสนชิ้นของก้อนอุกกาบาตขนาดรัศมี 10 กิโลเมตร ก็กระจัดกระจายสร้างความเสียหายแก่มนุษยชาติเหลือคณานับ ประชากรส่วนใหญ่ได้สูญหายไปในเหตุการณ์ที่ถูกเรียกว่า"วันล้างโลก"นี้ ผู้เหลือรอดต่างคิดเป็นทางเดียวกันว่าถึงเวลาที่โลกควรจะรวมเป็นหนึ่งได้แล้ว ผู้นำที่เหลือรอดต่างรวมตัวกันจัดตั้งองค์การ"สหสังคมพิภพโลก"โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่นครเนปาล โลกไร้ซึ่งพรหมแดน อุปสรรค การแก่งแย่ง และสงคราม ผู้คนต่างเปรียบยุคแรกเริ่มนั้นว่าเป็น "ฟ้าหลังฝน" อย่างแท้จริง แม้ประชากรจะลดน้อยลง แต่องค์ความรู้ต่างๆกลับพัฒนาไปได้เร็วขึ้น และแล้ว สิ่งหนึ่งก็เปลี่ยนโลกไปตลอดกาล

ปี 2069 "กระทรวงการสุขภาพแห่งโลก" ได้สามารถถอดรหัสพันธุกรรมของมนุษย์ได้ครบถ้วนเป็นครั้งแรก สิ่งที่ตามมา คือเทคโนโลยีอายุวัฒนะ ผู้คนแห่กันไปรับบริการ"คงอายุ"กันถ้วนหน้า ด้วยนโยบายเพิ่มประชากรโลกของ"สหสังคมพิภพโลก" เด็กเกิดใหม่จะไม่ป่วยไข้อีก คนหนุ่มสาวจะคงอยู่ตลอดกาล ความตายกลายเป็นสิ่งไร้ขอบเขต ผู้คนจึงเริ่มลืมเลือนความหมายของชีวิตไป

ปี 2100 "สหสังคมพิภพโลก" เฉลิมฉลองศตรววษใหม่ด้วยการบังคับฝังคอมพิวเตอร์จิ๋วลงในสมองของมนุษย์ทุกคนในโลก เนื่องจากความเสื่อมถอยในสภาพสังคม การเข้าไปแทรกแซงสมองของมนุษย์จึงเป็นทางเลือกสุดท้ายของ"สหสังคมพิภพโลก"

"ชีวิตไร้ขอบเขต บนขอบเขตของชีวิต"

เม็ดแคปซูลในตลับของ ดุริยะ เพียรแก้ว เหลือเพียงสองเม็ดเขียนว่า "40 ดีกรี" และ "ซ่งกัง" เขาเลือกหยิบเม็ดแรกมาใส่ลงในแก้ว

"แด่ประชาธิปไตย จอมปลอม"

แสงไฟสาดทอ เสียงเฮลิคอปเตอร์ก้องฝ่าเสียงคืนมีทหารสามนายลอยตัวลงมาด้วยเครื่องไอพ่นแบบติดหลัง "กระผม ร้อยเอกดาเลาะ มาขอพาตัวท่านกลับ ครับผม!!"

ดุริยะ เพียรแก้ว มองดูท้องทะเลค่อยๆลับสายตา...ไกลออกไป...

อ่านต่อตอนหน้า>>>

เรื่องโดย cozycle

มีโครงการกับเจ้าของเรื่องนี้ว่าจะทำภาพประกอบให้

แต่ก็ยังมีอีกเรื่องที่ยังค้างไว้

แล้วสองเรื่องนี้จะวาดเมื่อไรน้า....

ก็เริ่มๆไว้บ้างแล้วล่ะ...จะพยายามนะ ฮิ้ว...

ป.ล.จะเอามาลงเรื่อยๆน้า